Thought # 10
Why it should always be about him?
Sa totoo lang ayoko na magsulat ng tungkol sa kanya. Ayoko na syang isipin. Higit sa lahat, ayoko nang palalimin yung nararamdaman ko para sa kanya. Okay na yung ganitong klaseng pagmamahal. Okay na akong ganitong nibel lang ng pagmamahal. Hindi yung wagas wagas tagos hanggang laman.
Nung huling away namin, yung naisip kong ayoko na (marahil gumagalaw at nagdedesisyon ako nun sa panahong masidhi ang aking emosyon.) Eto yung chinat ko sa kanya na binura ko rin kasi palagay ko nung panahon na yun, hindi pa ako handa. Gusto ko lang maitabi ko ang nasulat kong iyon. At eto yun:
Ayoko lang na bumyahe kang galit baka mapano ka pa.. Sa totoo lang, tama ka naman sa lahat ng sinabi. Lagi kitang sinisisi kung bakit ako ganito pero ako talaga yung problema. Pasensya na, feel ko di ko na talaga kayang magtiwala. Narealize ko sobrang durog na ako. Di ko nga alam direksyon ko ngayon eh. Anlaki ng insecurities ko. Kapag tumitingin ako sa salamin, di ko na makita yung confident at full esteem na ako dati. Ni wala na rin akong self-respect. Siguro nga ganito lang ang tadhana ko, yung laging naano lang. Tama ka naman andami nang nangwasak sa akin. Kaya di ko deserve marespeto, mahalin, seryosohin. Ayokong masira pa kita kasi hindi na ako maayos tingin ko. I just hope and pray makahanap ka nung babaeng desente talaga saka kung sinuman yun wag mo na syang hahayaang mawala sayo.
Di na naman mababagong ikaw ang tatay ni Jiren. Kung magiging present ka sa buhay nya walang kaso sa akin. Kung hihiramin/kukunin mo sya, di ko naman siya pagdadamot. Gusto ko rin malaman mong babalik na kaming manila. Bubwelo lang ako para igrab yung opportunity sa abroad. Yung tv, kung gusto mo kunin pati yung ibang mga gamit. kasi baka yung mga anak at damit lang bibitbitin ko.
Sorry kung di ka nakapagpahinga nang maayos. Maigi na ring andito ka nangyari ito. Sorry kung nasaktan kita at sorry kung hirap na hirap akong magpatawad. Wala eh sobrang hirap na hirap talaga ako pero di ibig sabihing hindi ko sinusubok. Ingatan mo lagi ang sarili mo...
Dahil sa note na ito, ang dami kong nabasang iba pang notes. Sobrang bigat sa pakiramdam na mas ayos na ngang itulog ko nalang.
PS Erika, bawas-bawasan ang pagpapakatanga
Sa totoo lang ayoko na magsulat ng tungkol sa kanya. Ayoko na syang isipin. Higit sa lahat, ayoko nang palalimin yung nararamdaman ko para sa kanya. Okay na yung ganitong klaseng pagmamahal. Okay na akong ganitong nibel lang ng pagmamahal. Hindi yung wagas wagas tagos hanggang laman.
Nung huling away namin, yung naisip kong ayoko na (marahil gumagalaw at nagdedesisyon ako nun sa panahong masidhi ang aking emosyon.) Eto yung chinat ko sa kanya na binura ko rin kasi palagay ko nung panahon na yun, hindi pa ako handa. Gusto ko lang maitabi ko ang nasulat kong iyon. At eto yun:
Ayoko lang na bumyahe kang galit baka mapano ka pa.. Sa totoo lang, tama ka naman sa lahat ng sinabi. Lagi kitang sinisisi kung bakit ako ganito pero ako talaga yung problema. Pasensya na, feel ko di ko na talaga kayang magtiwala. Narealize ko sobrang durog na ako. Di ko nga alam direksyon ko ngayon eh. Anlaki ng insecurities ko. Kapag tumitingin ako sa salamin, di ko na makita yung confident at full esteem na ako dati. Ni wala na rin akong self-respect. Siguro nga ganito lang ang tadhana ko, yung laging naano lang. Tama ka naman andami nang nangwasak sa akin. Kaya di ko deserve marespeto, mahalin, seryosohin. Ayokong masira pa kita kasi hindi na ako maayos tingin ko. I just hope and pray makahanap ka nung babaeng desente talaga saka kung sinuman yun wag mo na syang hahayaang mawala sayo.
Di na naman mababagong ikaw ang tatay ni Jiren. Kung magiging present ka sa buhay nya walang kaso sa akin. Kung hihiramin/kukunin mo sya, di ko naman siya pagdadamot. Gusto ko rin malaman mong babalik na kaming manila. Bubwelo lang ako para igrab yung opportunity sa abroad. Yung tv, kung gusto mo kunin pati yung ibang mga gamit. kasi baka yung mga anak at damit lang bibitbitin ko.
Sorry kung di ka nakapagpahinga nang maayos. Maigi na ring andito ka nangyari ito. Sorry kung nasaktan kita at sorry kung hirap na hirap akong magpatawad. Wala eh sobrang hirap na hirap talaga ako pero di ibig sabihing hindi ko sinusubok. Ingatan mo lagi ang sarili mo...
Dahil sa note na ito, ang dami kong nabasang iba pang notes. Sobrang bigat sa pakiramdam na mas ayos na ngang itulog ko nalang.
PS Erika, bawas-bawasan ang pagpapakatanga
Comments
Post a Comment